Menu

Pension Lydia


WELKOM IN DE HEIMAT VAN ÖTZI.
U wordt hartelijk begroet in een van de meest fascinerende Alpendalen. Door de vondst van de “Mannes aus Eis” –liefdevol Ötzi genoemd- is vastgesteld dat al meer dan 5.300 jaar geleden jagers en herders door dit landschap trokken. Eenmalig is de loop van het dal dat het zo bijzonder maakt: in enkele kilometers strekt het zich uit van 500 meter naar 3.200 meter boven de zeespiegel, van de Middellandse Zee tot hoog in de Alpen. Laat u zich beroeren door de inspirerende combinatie tussen onberoerde natuurlandschap, traditie en actie voor de hele familie.

 

BELEEF DE GROTE VERSCHEIDENHEID.
In de morgen skiën en in de middag ontspannen -bergbeklimmen met achteraf wellness of liever gewoon wandelen- romatische Hüttenstimmung en plezier op de piste- traditie en cultuur altijd heel dichtbij – sportiviteit en ontspanning … deze verscheidenheid is tekenend voor het Schnalstal. Daarop is men trots en daarom wil men u uitnodigen om het dal nader te leren kennen.
>>>


    

Het Schnalstal heeft vijf dorpen waaronder Unser Frau. Gelegen op 1.500 meter, midden in het dal en omgeven door uitgestrekte weiden en oude boerderijen, is het de grootste plaats in het Schnalstal. Op een rots prijkt de bedevaartskerk Unser Frau. De verering gaat volgens de sagen van de bedevaartsgangers door een gevonden klein Maria-standbeeld  terug in het jaar 1304 en het is daarmee de oudste Maria-bedevaartsplaats in Tirol.
De prachtige kerk geeft ook de betekenis weer van de plaats als belangrijk doorgangspunt in de middeleeuwen. De weg via het Schnalstal was de kortste noord-zuid verbinding vanuit Augsburg en zeker ook een station voor veel bedevaartsgangers op de Jacobusweg naar Santiago de Compostella in Spanje. De schelpen -als tekenen van de pelgrimgangers- op de mantels van de dragers, die bij de jaarlijkse processie ter ere van Moeder Gods op 15 augustus het genadeschild door de plaats dragen, geven dat tot op de dag van vandaag weer.
Niet ver van de kerk ligt het ArcheoPArc Schnals met een directe blik op de vindplaats van de “Mann aus dem Eis – Ötzi”. De vondst van de mummie in 1991 gaf de wetenschap een totaal nieuw zicht op het leven in het jongste stenen tijdperk. In dit museum wordt de levensloop van Ötzi, die door het Schnalstal de Tisenjoch op ging, levendig verduidelijkt.

In de plaats Unser Frau vindt al vele jaren het Schnolser Summerfest plaats.
>>>


    

GESCHIEDENIS SCHNOLSER SUMMERFEST.
Het Schnolser Summerfest in het Schnalstal (bij Meran) vond in 2007 voor de eerste keer plaats. Het waren de Bergrettung en de Heimatbühne Schnals die toen het eerste festival organiseerden. Toen wist men in het Schnalstal en Südtirol al dat dit evenement een vervolg zou krijgen. Daarmee begon het Schnolser Summerfest te lopen. De Heimatbühne Schnals leidde het festival tot en met 2012. Vanaf 2013 is de Spotverein Schnals officieel de organisator van het Schnolser Summerfest.
Het festival vindt telkens plaats in en rond deze feesttent.
>>>


    
DONDERDAG 11 JULI: WANDELING MET NORBERT RIER.
In het kader van het Schnolser Summerfest is er op donderdag een Almwandeling onder leiding van niemand minder dan Norbert Rier van de Kastelruther Spatzen. De opbrengst van deze wandeling komt ten goede aan een liefdadig doel.

Zaterdag 13 en zondag 14 juli 2013
in het Schnalstal, Südtirol.


3e Internationale Trekharmonica-Treffen
in samenwerking met de firma Puschtra
Zaterdag van 15.00 - 18.00 uur
>>>


Tijdens het Harmonika-Treffen zal Denis Novato
uit Slovenië, wereldkampioen op de Steirische
harmonika, u laten genieten van zijn
muzikale vaardigheden.
>>>


Die Pfunds Kerle
Zaterdag: 18.00 uur

>>>


Freddy Pfister Band
Zaterdag: 21.00 uur
>>>


Hochwilde Böhmische
Zondag: 10.00 - 12.00 uur
>>>


Freddy Pfister Band
Zondag: 12.00 - 13.30 uur
>>>


Die Jungen Zellberger
Zondag: 13.30 - 15.00 uur
>>>


Saso Avsenik und seine Oberkrainer
Zondag: 15.00 - 16.30 uur
>>>


Die Zellberg Buam
Zondag: 16.30 - 18.00 uur
>>>


Die Südtiroler Spitzbuam
Zondag: 18.00 - 19.30 uur
>>>


Franz Mihelic
Zondag: 19.30 - 23.00 uur
>>>


De voorbereiding.

Tijdens het doorbladeren van de Kalender van de Volksmuziekcentrale, viel ons oog op een Festival met vele voor ons bekende groepen, zoals de Ursprung Buam, die Mayrhofner, Saso Avsenik en Franz Mihelic. Zulke bekende groepen in één Festival? Het is bijna niet te geloven. Groepen die we al eens hebben zien optreden en die we mooi vonden en waar we cd's van hebben of op de televisie hebben gezien. Het Festival heet Schnolser Summerfest en het is in het tweede weekend van juli, in het Schnalstal, dat ligt in het Duitstalige deel van Noord-Italië, dat bekend staat als Süd-Tirol.

 

Met die wetenschap zijn we op zoek gegaan naar meer details over het Schnolser Summerfest. Van het Summerfest bleek ook een eigen site te bestaan. Daarop staan veel foto's van voorgaande edities, zodat we er een goed beeld van kregen. Het Fest vindt plaats in het centrum van het plaatsje Unser Frau in Schnals (Madonna di Senales) in een grote tent,  tegenover de kerk. Het Schnalstal is een zijdal van het Etschtal (Vinschgau) dat vanuit Merano in westelijke richting loopt. Het is ongeveer zo'n 30 km van Merano.

Zoveel te meer we er over lazen, zoveel te enthousiaster werden we. We zouden er graag heen willen. Het is natuurlijk altijd te doen; je stapt in de auto of op het vliegtuig en je gaat er heen. In combinatie met vakantie is het echter beter. We hebben namelijk al eens in Tsjechië een vakantie en een muziekfestival gecombineerd en dat is goed bevallen. In Süd-Tirol zijn we ook al eens eerder geweest, in Merano en omgeving. We reizen meestal met eigen auto Het voordeel van op deze wijze op vakantie gaan is dat je een enorme vrijheid hebt, want je hebt de tijd aan jezelf. Voor het overnachten zoeken we meestal pensions. Dan heb je de meeste kans om in contact te komen met de locale bevolking en de plaatselijke gebruiken te leren kennen, waardoor de vakantie nog mooier wordt. Het heeft ons in diverse landen al een paar mooie vriendschappen opgeleverd.

 

Het leek ons fantastisch om ook eens naar het Schnolser Summerfest, en het gebied er om heen, op vakantie te gaan. Via de plaatselijke VVV hebben we meer informatie aangevraagd. We namen ook contact op met het organisatiebureau. Het waren heel vriendelijke mensen. Hoewel er ook arrangementen worden aangeboden waren ze ook graag bereid om de kaarten in een door ons geboekt pension klaar te leggen, afrekenen met de pensionhouder etc. maar achteraf bleek het helemaal niet te nodig zijn. Het was zo'n giga grote tent dat er plek was voor iedereen. De toegangsprijzen bleken zeer billijk te zijn nl. € 8.-- voor de zaterdag en € 12.--  voor de zondag. De prijzen kunnen ze door de verkoop van artikelen en sponsors zo laag mogelijk houden, dat de toegang voor niemand een belemmering hoeft te zijn.

 

In de plaatselijke vakantiegids zagen we een leuk pension (Gurschler) met uitzicht over het (stuw)meer van Vernagt (Lago di Vernago) hoog gelegen, maar goed bereikbaar en een paar kilometer verwijderd van Unser Frau in Schnals waar het festival plaatsvindt. We reserveerden daar een kamer met balkon en uitzicht op het meer.


Op weg.

In juli was het zover. Bij ons vandaan is het naar het Schnalstal iets meer als 1000 km, afhankelijk van welke route je kiest. We besloten er in ieder geval wel twee dagen over te doen. De eerste dag zo ver mogelijk komen. De tweede dag is het dan niet zo ver meer en je zit gelijk al in de bergen en kun je genieten. Op maandag 2 juli 's vertrokken we 's morgens vroeg over de Duitse autobanen naar het zuiden. We reden tot de omgeving van Memmingen, waar we een overnachting namen in Hotel Zur Traube. Van daar is het nog een klein stukje rijden naar de Oostenrijkse grens en dan zit je meteen ook al in een prachtige bergwereld. Via de Fernpas bereikten we het Inntal. Van hier zijn er diverse mogelijkheden om in Italië te komen namelijk via Innsbruck over de Brennerpas, via Landeck en Nauders over de Reschenpas en via het Ötztal over de Timmelsjoch. We kozen nu voor de weg door het Ötztal en over de Timmelsjoch. Dat is een hele mooie route. Je komt langs allerlei leuke plaatsjes zoals Ötz en Sölden, Tiroolse dorpjes met de huizen gezellig rondom de kerk. Intussen stijgt de weg behoorlijk, soms met 13%, totdat je boven de boomgrens op een soort bergplateau komt. Het laatste gedeelte is een tolweg, prachtig aangelegd in de bergwereld, allemaal rondom toppen van boven de 2000 m. met prachtige vergezichten. Bovenop de top de grens met Italië en dan ben je in de provincie Süd-Tirol. Je daalt er met veel haarspeldbochten en tussen de bossen door naar het Passeierdal. Dit dal kreeg meer bekendheid door die Psayrer mit Barbara in 2005 die de Grandprix der Volksmuziek wonnen, vrijwel uit het niets. Na ongeveer 7 kilometer dalen met onderweg prachtige vergezichten kom je in St. Leonard waarna het dal zich verbreed in zuidelijke richting naar de bekende Kuur-stad Merano. Hier zit je meteen in het centrum van Süd-Tirol.

In Merano namen we de weg door de Vinschgau tot Naturns. Direct na Naturns is er een klein weggetje naar rechts naar het Schnalstal. Het is wel uitkijken want anders ben je er zo voorbij. Na de tunnels in het eerste dorpje stopten wij bij het VVV-bureau om te horen of er omtrent het Summerfest nog nadere bijzonderheden waren. We lieten de mailings even zien, zodat ze wisten wie we waren. We werden vriendelijk welkom geheten en we kregen een handvol informatie mee en een programmaboekje van het Summerfest. De man die ons hielp bleek ook in het organisatiecomite van het Fest te zitten. Wij reden daarna verder bergopwaarts het dal verder in. Er liggen een stuk of vijf dorpjes verspreid tegen de berghellingen aan, onder andere Unser Frau, daar waar het Summerfest plaatsvindt. Wij moesten in het dorpje Vernagt zijn, daar waar de weg nog 13% stijgt naar het stuwmeer. Daar aangekomen zagen we het pension al aan de rechterkant. Het pension zag er mooi uit, mooi wit bepleisterd met balkons met volop bloemen. We werden door de eigenaresse mevrouw Gurschler vriendelijk ontvangen. Zij ging ons voor de trap op waar ze ons de kamer liet zien, precies zoals afgesproken en gehoopt, een mooie kamer met douche, toilet en een groot balkon met stoelen en wat we belangrijk vonden, met uitzicht over het stuwmeer.


Het SchnalsTal (Val Senales).

De ingang van het Schnalstal is geblokkeerd door een gigantische rotspartij. Deze rotsen hebben jaren een gemakkelijke toegang tot het dal belemmerd. Het Schnalstal dat daar achter ligt, is pas in de vorige eeuw goed ontsloten door tunnels te boren in de rotsen. Zodra je uit de tunnels bent ontvouwt zich een sprookjesachtige bergwereld. In het dal is er sprake van een groot hoogteverschil, bij het begin van het dal is het 630 m. In Vernagt, aan het stuwmeer waar wij zitten, is het al 1700m. en aan het eind van het dal zit je op een hoogte van zo'n 2000m. Dat is vanaf het begin slechts 20 km. Bij Kurzras eindigt de weg. Daar kun je verder te voet de Alpen verkennen of met de seilbaan naar het zomerskigebied. Toen wij op deze gletsjer waren, waren er diverse skiteams uit binnen- en buitenland (o.a. Frankrijk) aan het trainen.

Ook is het een schitterend dal om te voet of met de mountainbike van de prachtige natuur te genieten. Het dal wat er ligt is zo smal dat sommige dorpjes als het ware tegen de berghellingen aan lijken geplakt. Neem bijvoorbeeld Katharinaberg, dat ligt helemaal boven rechts op een bergplateau. Wat je ziet is een kerkje hoog boven het dal liggende op een uitstekend rotspunt. Het lijkt of hij er ieder moment van af kan vallen, maar dat is niet zo, want toen wij de weg met haarspeldbochten omhoog namen kwamen we op dit bergplateau en bleek er naast het kerkje nog een kleine dorpje, Katharinaberg genaamd, te liggen. Vanaf het kerkje heb je een prachtig uitzicht over het dal. Er tegenover gingen we op een terrasje bij een Konditorei genieten van een heerlijke cappuccino met iets lekkers er bij. Daarna wandelden we nog door het rustige dorpje alvorens we weer naar beneden gingen naar het volgende dorpje. Ons was geadviseerd door de VVV, bezoek eens een van de eeuwenoude boerderijen waarvan er nog een groot aantal verspreid over de hellingen liggen. In bijna geen enkel dal in de Alpen zijn er zoveel eeuwenoude boerderijen in deze hoeveelheid bewaard gebleven Sommige zijn meer dan 700 jaar oud. Ze liggen als een soort adelaarsnest aan de hellingen geplakt. De meeste staan midden tussen boomgaarden die in het voorjaar uitbundig bloeien, dat moet een schitterend gezicht zijn. Bij sommige kun je genieten van de oeroude boerentraditie en gerechten. In één van deze traditionele boerderijen die op een berghelling ligt tussen Unser Frau en Karthaus gingen wij nog een hapje eten. 't Was mooi weer dus we hebben op het terras genoten van de prachtige natuur om ons heen en het lekkere eten.

In één van de dorpjes waar wij waren, Karthaus, bevindt zich het oeroude klooster Allerengelberg. Het is een imposant bouwwerk uit een bewogen geschiedenis, gesticht in 1326 door de Karthauser monniken heeft zich door haar grootte onderscheiden. Het is een dorp op zich. Helaas is in 1924 een deel van het klooster door een brand verwoest, maar wat  nog overgebleven delen van het klooster en het Priorhuis zijn zeer de moeite waard om te bekijken. Eén keer in de week verzorgt de VVV een bezichtiging met rondleiding. Toen wij er waren, waren de gebouwen gesloten, maar we zijn wel door de kloostergangen en door de  kloosterpoort gelopen en zijn ook in de Sankt Anna-kapel geweest.

Daar waar het dal wat breder is, ligt het grootste dorp Unser Frau, waar het Schnolser Summerfest plaatsvindt. Mocht het een dag slecht weer zijn dan kun je hier bijvoorbeeld naar het Geopark om alles te weten te komen van de man in het ijs, de mummie, (Oetzi), die eind jaren '90 in de gletsjer is gevonden. Sindsdien is het duidelijk geworden dat hier al eerder mensen leefden (plm. 3300 v. Chr.) als tot dan toe was aangenomen. In het museumgebouw, dat architectonisch heel mooi past in de omgeving, wat wij bezochten, bevindt zich een raam van waaruit je in de verte de gletsjer kunt zien waarin Oetzi is gevonden. Dat staat aangegeven. De betreffende gletsjer, de Hochjochferner, is ook nog bekend door een meer als 1000-jarige traditie, namelijk de jaarlijkse schaapstrek. Elk voorjaar trekken herders uit het Schnalstal met meer dan 4000 schapen uit Schnals de Alpenrug over op weg naar de zomerweiden in het achterste Otztal in Oostenrijk. Van de schaapstrek hebben wij beelden van gezien. Indrukwekkend om te zien hoe al deze schapen en herders halsbrekende toeren moeten uithalen om over deze gletsjer te komen. Elk jaar in september keren de schapen weer terug in Vernagt aan de rand van het stuwmeer, daar waar wij logeerden. Daar vindt dan het jaarlijkse Herdersfeest plaats, wat heel veel bezoekers trekt. Daarna gaan alle schapen weer huiswaarts voor de winter. Hoewel sinds 1919 Süd-Tirol niet meer onder Oostenrijk valt, maar onder Italië zijn de oeroude contracten nog steeds geldig. Het is zo'n unieke gebeurtenis, dat deze schapentrek in 2011 voor de Unesco aanleiding gaf om deze jaarlijkse gebeurtenis op te nemen in de analen van het immateriële erfgoed.

Tijdens ons bezoek aan het Geo-park-museum in Unser Frau hebben we nog iets indrukwekkends meegemaakt dat te maken heeft met het Scholser Summerfest. Bijna de gehele bevolking van Unser Frau en omliggende dorpen waren op de donderdag samengekomen bij de zogenaamde Totenrast om daarna in een lange stoet door het dorp, langs de feesttent in opbouw, een overledene te begeleiden naar de herdenkingsdienst in de barokke bedevaartskerk en aansluitend naar de begraafplaats bij de kerk. Wij spraken daarover met de pensionhoudster mevrouw Gurschler. De overledene, Richard Götsch, bijnaam Gurschler Gig,  was een belangrijk persoon uit het dorp, een bergführer, die ook in heel veel plaatselijke en regionale organisaties een functie had. En ook één van de steunpilaren van het Schnolser Summerfest. Wij vroegen of het Fest nu wel door kon gaan. Zij zei dat er geen sprake van was dat het afgelast zou worden. Familieleden en medebestuursleden van de overledene waren er 100% van overtuigd dat hij dat niet had gewild. Mevrouw Gurschler vertelde ook nog dat er op deze begraafplaats meerdere bijzondere graven zijn en dat haar man hier ook ligt. Haar man, die skileraar was, is enkele jaren geleden onverwachts overleden en hij heeft een heel mooi graf met foto's gekregen op deze begraafplaats. Wij besloten er de volgende dag een kijkje te nemen en inderdaad het was indrukwekkend. Ook gingen we in de bijzondere bedevaartskerk en lieten de geschiedenis van het kerkje op ons inwerken, die teruggaat naar 1304. Toen verrees hier waarschijnlijk al een klein kapelletje naar aanleiding van de vondst van een klein houten beeldje versierd met edelstenen en diadeem, voorstellende Maria en in haar armen kindeke Jezus. Toen de vondst van dit beeldje bekend werd kwam er een grote stroom pelgrims naar hier op gang wat er voor heeft gezorgd dat in het jaar 1349 het kapelletje werd vergroot. Tevens werd er een Maria altaar ingewijd. Vervolgens werd de kapel in 1407 uitgebouwd tot een volledige kerk en gewijd aan de heilige Jakobus, de beschermheilige van de bedevaartgangers. Unser Frau in het Schnalstal is één van de oudste bedevaartsoorden van Tirol. Schnals ligt op de pelgrimsroute over de Niederjoch (daar waar Otzi is gevonden) naar de Fernpas naar Augsburg. Deze geschiedenis is thans nog in de kerk terug te vinden en natuurlijk het prachtige Maria altaar. Ten bate van de kerk verkochten ze allerlei souvenirs, wij kochten het boekje Das Schnalstal und seine Geschichte.

Het stadje Naturns bij de ingang van het Schnalstal is ook wel de moeite waard, wij hebben kort even bezocht, en natuurlijk het op korte afstand gelegen bekende kuuroord Merano is ook zeker een bezoekje waard.

Er worden door het organisatie-comité voorafgaand aan het Sommerfest allerlei activiteiten georganiseerd. zoals het meebeleven van de zonsopkomst boven op het hoogste punt van het Schnalstal. Daartoe ga je met z'n allen in alle vroegte met de seilbaan naar de Gletsjer op 3200 meter hoogte om vervolgens te genieten van de zonsopkomst, wat een eenmalige belevenis is. Bij helder weer krijg je het panorama over meer dan 100 hoge bergen van boven de 3000 meter daarbij cadeau. Na de terugkeer met de seilbaan in het dal wandelt men met elkaar naar de Mrchegghof voor een rijk gevulde boerenontbijt.

Ook een mooie excursie met een bekend persoon met dit keer de sympathieke zanger van de Kastelruther Spatzen, Norbert Rier. Het is een almwandeling die begint in Kurzras en gaat via een lichte bergweg naar de Lazaun Hütte, een boerderij/restaurant op een hoogte van 2427 m. Daar is een groot zonneterras met een heerlijke bergpanorama. Hier worden met muziek en een hapje en een drankje een paar gezellige uren doorgebracht, waarna de wandeling naar beneden weer wordt aangevangen. Totale wandeling van boven naar beneden neemt 2 1/2 uur in beslag. Mensen die slecht ter been kunnen ook deelnemen, want de Lazaun Hütte is ook met de stoeltjeslift bereikbaar. Deelname aan de wandeling is gratis, maar er wordt een verloting gehouden ten bate van het Kankerkinderfonds Peter Pan.

Het was heel vreemd, we waren hier nog maar zo kort en we voelden ons al enorm thuis en dan moest het Fest nog beginnen.


Het Schnolser Summerfest

Het Schnolser Summerfest vind plaats in het centrum van het Schnalstal in bedevaartsoord Unser Frau. Een gigantische feesttent wordt jaarlijks in het 2e weekend van juli in het midden van dit dorp vlakbij de kerk opgesteld tegen het gemeenschapshuis aan.

De gemeente stelt aan de organisatie het gemeenschapshuis beschikbaar, zodat het publiek gebruik kan maken van de voorzieningen in dit gebouw, zoals bijvoorbeeld de toiletten.

Het Schnolser Summerfest is in 2007 begonnen als een gezamenlijk feest van de Bergreddingsvereniging Schnalstal en Volkstoneelclub Unser Frau. Het was zo'n daverend succes, dat het een jaarlijks terugkerend evenement is geworden. Het is nu voor de 6e keer georganiseerd. Het Fest bleek een mooie aanvulling op het bestaande culture leven in het Schnalstal te zijn en bevordert tevens de onderlinge samenwerking. Op het Fest treffen lokale bevolking en gasten elkaar, ontmoet men oude bekenden en ontstaan nieuwe vriendschappen.

Tot nu toe waren de Summerfesten heel goed bezocht, de muziek was voortreffelijk en iedereen was goed gehumeurd. De organisatie is nu in handen van de Jachthoornblaasgroep Similaun-Schnals en Schnalser Jägerschaft een comité bestaande uit 7 personen onder leiding van Herbert Gruner. Daarnaast kan men beschikken over meer dan 100 vrijwilligers die met veel inzet en enthousiasme hun werk doen.

Inmiddels is het Schnolser Summerfest zo enorm gegroeid, dat met de organisatie een groot deel van het jaar is gemoeid. Er is door het organisatie-comité heel veel werk verzet om de bewoners en gasten van het Schnalstal een paar dagen veel plezier te laten beleven.

Veel tijd neemt ook in beslag om goede groepen uit Italië, Oostenrijk en Slovenië naar het Schnalstal te krijgen. Aan het Fest namen dit jaar deel 2 groepen uit Italië, nl. Südtiroler Spitzbuam en de Salten Oberkrainer, 2 groepen uit Slovenië, namelijk Saso Avsenik und seine Oberkrainer en Ensemble Franz Mihelic en 3 groepen uit Oostenrijk, die Ursprung Buam, die Mayerhofner en Goldried Quinett.

Het Summerfest begint met een Internationaal Trekharmonica Festival voor de jeugd en 's avonds treedt er voor de oudere jeugd een schlagerzanger(es) op. Het is heel mooi, dat een groot deel van de opbrengst van het Fest naar het Kinderkankerfonds "Peter Pan" gaat.
De organisatie heeft door deze succesformule meer dan 100 sponsoren kunnen aantrekken uit de gehele regio die allen financieel bijdragen. Tevens wordt er een programmaboekje uitgegeven die tot stand komt dankzij de bijdrage van adverteerders en zijn er ongeveer 100 posters door de gehele regio verspreid. Bovendien wordt dit Fest ook nog eens ondersteund door de regionale en provinciale overheid


Internationaal Trekharmonica Festival

Zaterdagmiddag begint het Schnolser Sommerfest met een Internationaal Trekharmonica Festival waar een ieder die een muziekinstrument bespeelt zich voor kan opgeven.

Het podium is dan ook op de zaterdagmiddag tussen 2 en 6 uur het domein van vele jonge accordeonspelers, waarbij een ieder de gelegenheid krijgt om een paar minuten iets van zijn kunnen ten gehore te brengen voor een groot publiek. Dit Trekharmonica Festival wordt ondersteund door de firma Puschtra Harmonika, die ook aanwezig is met de nieuwste modellen, accordeons, trekharmonica’s enzovoorts die men gratis kan proberen.

 

Het Schnolser Sommerfest kan beginnen.

Op zaterdagmiddag om een uur of vier gingen we richting Unser Frau. We konden de auto nog gemakkelijk kwijt bij het sportpark, vlakbij de feesttent. Het Festival was al begonnen, het was al een drukte van belang. Bij de entree kochten we een kaartje.

Het trekharmonicafestival was al vlot bezig. Het was een gigantisch grote tent zodat er nog volop plek was. We zochten een plaatsje voorin op. In het gangpad naar het podium zagen we diverse kinderen die met hun instrumenten aan het stemmen of inspelen waren. Op het podium, stond net een klein jongetje met een accordeon, die bijna groter was als hijzelf. Daarna was het de beurt aan twee meisjes, één met een accordeon en de ander met gitaar.

Ze zongen er ook bij; ze hadden een mooi liedje ingestudeerd. Na het optreden kregen ze een geweldig applaus. Het was een komen en gaan van de jonge gasten. Als ze van het podium waren, stond de volgende al weer klaar. Er waren natuurlijk ook veel ouders, opa's en oma's en andere familieleden in de tent aanwezig. Na afloop kregen de kinderen een oorkonde van de firma Puschtra Harmonika.

 

 

Alex Pezzei

Het trekharmonicafestival werd afgesloten met een optreden van de jonge accordeonspeler Alex Pezzei. Alex is een virtuoos op de accordeon, meer bekend geworden in 2009 toen hij deelnam aan de Grand Prix der Volkmusik met de Grödner Alphornbläser.

In de finale kwamen alle jongens en meisjes weer op het podium en mochten samen met Alex Pezzei een nummer ter afsluiting spelen waarna er nog een groepsfoto werd gemaakt. Voor veel kinderen was dit een hoogtepunt. Het is heel mooi van de organisatie dat ze dit onderdeel voor de kinderen organiseren. Trouwens gedurende het gehele Festival was er achterin de tent een crèche waar ouders hun kinderen konden achterlaten. Er was schminken en ze draaiden tekenfilms.


Officiële Opening.

Ondertussen werd het podium klaar gemaakt voor de officiële openingsceremonie waarbij een groot biervat op het podium werd geplaatst. Even later stond het gehele podium vol met de gehele crew, de mensen van het organisatiecomité, waarbij de directeur van de VVV, die wij al ontmoet hadden,  iedereen welkom heette. Na allerlei vriendelijke woorden, en het bedanken van de sponsoren, werd het woord gegeven aan de burgemeester. Hierna was de traditionele Bieranstich namelijk het ceremonieel aftappen van een groot biervat door de burgemeester, die bij deze gelegenheid even voor alle zekerheid een groot schort voor kreeg. Het was muisstil in de tent want iedereen keek vol verwachting naar het podium. Het duurde maar even en het vat was open en het eerste bier vloeide rijkelijk. Er ging een golf van gejuich en applaus door de inmiddels al behoorlijk vol lopende feesttent. En nadat een ieder een toost had uitgebracht kon het feest echt beginnen.

Toen het organisatiecomité van het podium afging zijn wij even naar Herbert Grüner gelopen, dat is de chef van alles, om even kennis te maken. We hadden in de afgelopen maanden al een keer fijn contact gehad per e-mail en we wilden hem even een compliment maken voor de goede organisatie.

Intussen gingen we even wat eten. We zaten in de tent op banken en aan lange tafels, vrij voorin. Op iedere tafel lagen menukaarten, je kon van alles bestellen, natuurlijk koffie of cappuccino met iets er bij zoals bijvoorbeeld Apfelstrudel, diverse soorten frisdranken, bier, radler en wijnen alsmede warme gerechten zoals spareribs, wienerschnitzel, halve kip en natuurlijk patat frites. In de bediening waren allemaal jonge mensen: studenten en scholieren. Om zoveel mogelijk heen en weer geloop tussen de tafels en de bar en de keuken te voorkomen werden de bestellingen door een jongeman of jonge vrouw opgenomen op een draadloze bestelterminal. Aan de bar of in de keuken lag direct de opdrachtbon klaar en was tevens de bestelling in de kassa opgeslagen. Het duurde nauwelijks enkele minuten of we hadden de drankjes al voor ons. Warme gerechten duurden natuurlijk iets langer. Het afruimen gebeurde veelal door scholieren en kinderen. Deze liepen in groepjes van twee telkens door de gangpaden met een krat tussen hen in, rond om alle glazen, borden en het nodige afval op te ruimen, zodat de tafels er netjes uit bleven zien.


Die Salten Oberkrainer

Daarna was het Bühnefrei voor de eerste groep namelijk die Salten Oberkrainer afkomstig uit Jenesien (Süd-Tirol), een klein dorp aan de zonzijde van het Bozener Bergplateau. Eén van de muzikanten, der Hermann is afkomstig uit het Schnallstal. Ze spelen met veel enthousiasme Oberkrainerklanken van Slavko Avsenik. Het zijn allen rasmuzikanten met een jarenlange ervaring in allerlei bands en orkesten totdat ze uit liefde voor de Oberkrainer muziek in 2003 voor zichzelf zijn begonnen. Ze traden op in de traditionele Oberkrainer kledij. Op hun website staan wij ook nog op hun foto's, gemaakt tijdens hun optreden op het Schnolser Summerfest 2012. Intussen hadden we al wat contacten met een echtpaar uit Oost-Duitsland. Die waren het vorig jaar ook hier, toen ze bij de verloting bij de Almwanderung met Norbert Rier kaarten voor het Summerfest 2012 hadden gewonnen, gratis entree en hotelverblijf.

 

Petra Frey

Tussen acht en negen uur trad de schlagerzangeres Petra Frey op, die inviel voor Gilbert die wegens ziekte moest afzeggen. Petra Frey komt regelmatig op tv in Italië, Oostenrijk en Duitsland. Zij won als Schlagerzangeres al eens de ZDF hitparade en een goede danseres bleek ze ook te zijn, toen ze in 2012 Dancing with the Stars won.

 

Freddy Pfister Band

Om goed negen uur kwam de Freddy Pfister Band op het podium, met z'n drieën met Schürzenjäger Freddy, het muzikale brein achter de Zillertalersound. De band, in Zillertaler kledij, speelt regelmatig in binnen- en buitenland, af en toe spelen ze ook in Nederland. Zij vulden de rest van de avond tot in de kleine uurtjes. Ze konden de stemming er prima in krijgen. Eerst wilden ze weten of iedereen er was, en of men "Gut gelaund" was en toen nog waar iedereen vandaan kwam. Natuurlijk kwamen de meeste uit Süd-Tirol, maar ook uit de andere Alpenlanden en Nederland kwam ook aan de beurt. Dat had Freddy natuurlijk van Herbert Grüner gehoord; wij bleken de enigste Nederlanders te zijn, die gingen staan. Er kwamen vele mooie Zillertaler nummers voorbij, vooral ook uit de tijd van de Schürzenjäger, als oud-zanger van deze succesvolle groep natuurlijk logisch. Op een bepaald moment was er pauze.

Hoewel het heel gezellig was, vonden wij het vooralsnog mooi geweest en was het moment om te besluiten om terug te gaan (naar ons pension). De volgende dag zou het Festival ook al weer bijtijds beginnen met de groep Franz Mihelic die we niet graag wilden missen.

Dit betekende voor ons het einde van een geslaagde eerste dag van het Schnolser SummerFest.

Buiten was het al donker. Toen we terugliepen naar de auto hoorden we het geluid uit de tent en uit het dorp langzaam wegebben. Aangekomen bij het pension werden we geconfronteerd met een enorme oase van rust en stilte, wat een contrast. Vanuit onze kamer zagen we het maanlicht over het meer voor ons schijnen. We genoten hier nog even in stilte na van de prachtige avond.


Saso Avsenik und seine Oberkrainer

Nadat we even een broodje hadden gegeten, was het de beurt aan Saso Avsenik en zijn Oberkrainer uit Slovenië. De groep komt uit het Sloveense bergdorpje Begunje, niet ver van Bled, prachtig gelegen aan de voet van de Julische Alpen. Begunje is het "bedevaartsoord" van de Oberkrainermuziek. Daar staat het geboortehuis van een zekere Slavko Avsenik die in 1953 is begonnen met broer Vilko in de Gasthof van zijn vader met de Oberkrainermuziek. In 1954 gingen ze al op tournee door de dorpen en een jaar later kwamen ze op de radio. En daar gingen voor het eerst de prachtige klanken de ether in, zonder te beseffen dat het succes hiermee begon. Muziekexperts ontdekten de muziek op radio Lubljana en Klagenfurt. Vader Zweep stemde ook vaak af op deze zenders.

 

Met vrienden is Slavko toen begonnen met de Original Oberkrainer. Ze werden overal in binnen- en buitenland gevraagd. De concerten begonnen in de '60er jaren  ook al in Duitsland, België en Nederland. En ook in de jaren '70 en '80 toen ze op tournee gingen naar Amerika en Canada. In 1984 hoorden ze voor het eerst live in een sporthal in de omgeving van Ootmarsum. We zijn er met onze hele familie heen geweest en in 1986 nog een keer, in de Emslandsaal in het Duitse Meppen. Daarna kwamen ze niet zo vaak deze kant meer op en zijn ze ook gestopt met tournees. Wat er nog van overgebleven is zijn de cd's en dvd’s die je praktisch in iedere platenzaak kunt kopen.

 

In het Sloveense Begunje is het Oberkrainer-museum, daar waar alles is te zien en te horen is van deze muziek en waar onder andere alle platina en de 30! gouden platen uit de glorieperiode van de Original Oberkrainer aan de wand hangen. Toen we daar een keer waren hebben we het boek gekocht, waarin de geschiedenis hoe die muziek destijds is ontstaan en bekend geworden is, heel interessant. Ook op Internet is er wel het een en ander over te vinden. Het museum in Begunje is in bijgebouw bij het geboortehuis van Slavko Avsenik, een café-restaurant met een grote concertzaal. Hier vinden nog regelmatig concerten plaats door de Hauskapelle Avsenik en  diverse Oberkrainer groepen. Het is hier een komen en gaan van reisbussen met horden fans. Wij wilden daar vorig zomer, tijdens onze rondreis door Slovenië en Kroatië aan gaan om een concert mee te maken. Van tevoren hadden we echter al via e-mail vernomen, dat in die week dat wij daar in de buurt waren, alles al was volgeboekt. Toen we in Slovenië aankwamen, zijn we direct naar Begunje gereden om te proberen om alsnog aan kaarten te komen. Maar er was geen kaart meer te krijgen. Ze hadden de zaal wel tien keer vol kunnen krijgen. Een week later zou er wel plaats zijn, maar ja, dan waren wij al weer weg. Dat wij "speciaal" uit Nederland kwamen maakte wel indruk, maar vol is vol. Helaas.

 

Inmiddels heeft Slavko Avsenik een opvolger!

Saso (spreek uit: Sascho, ook wel Sacha genoemd)  is de kleinzoon van de beroemde Slavko Avsenik. Het is heel mooi, dat de jonge Saso in de voetsporen van grootvader is getreden. Hij probeert samen met nog 6 jonge muzikanten de Oberkrainer-traditie voort te zetten. De groep bestaat sinds 2009. Nadat ze de passende nummers hadden gevonden en er ontzettend op geoefend hadden, konden ze hun eerste cd presenteren, precies op de 80e verjaardag van grootvader Slavko. Sindsdien is het met deze groep ontzettend snel gegaan.

Bij Andy Borg, een grote fan van Slavko Avsenik hebben ze hun tv-première gekregen op de Duitse televisie in het programma Musikantenstadl. Wij zagen deze tv-uitzending en waren dus getuige van een uniek moment in de geschiedenis van de Volksmuziek. Sindsdien hebben we deze nieuwe groep gevolgd. Ze treden vaker op in een tv-uitzending, zoals in Wenn die Musi spielt, Open Air enzovoorts.

 

Dit jaar kregen we een kans om er heen te gaan; via via kwamen we erachter, dat er op 29 april een Oberkrainer-Festival georganiseerd zou worden in het Twentse Beuningen.

En wie kwamen daar? Saso Avsenik und seine Oberkrainer! Wij waren er als de kippen bij om hiervoor kaarten aan te schaffen. Het werd een prachtige middag om deze jonge enthousiaste groep voor het eerst live te zien. We waren er vlakbij, we zaten er met de neus bovenop. Het was of de tijd had stilgestaan, zo origineel de muziek klonk, alsof we weer terug waren bij Slavko, de mooie tijd van de Original Oberkrainer. Bekende nummers hoorden we zoals de Trompeten Echo, Hinter'm Hühnerstall, Feuerwehr Polka, es ist so schön ein Musikant zu sein etc.etc. maar ook nieuwe nummers van hun eerste cd en zowel in het Duits als in het Sloveens.

 

En nu zagen we ze zelfs voor de 2e keer in één jaar in Süd-Tirol bij het Schnolser Summerfest en voor een volle tent met een paar duizend fans. Daar stonden ze dus voor een groot publiek. Alpen Echo, In den Bergen, Glocken der Heimat, das Hirtenlied, Tante Mizzi etc.etc. Het ene na het andere mooie nummer passeerde de revue, maar ook weer nieuwe nummers van hun 2e cd. Ze laten zich niet gek maken door het succes, maar dat hebben ze van huis meegekregen, dat is zeker. Want de Original Oberkrainer was net zo familiair en gezellig en betrokken bij het publiek. Het zijn ook zulke gewone jongens en meisje niet te vergeten. Ze mengen zich in de pauze gewoon tussen de fans en delen handtekeningen uit. Na afloop hebben we de jongens nog even persoonlijk gefeliciteerd met hun succes. Prachtig vonden ze het dat wij helemaal uit Nederland kwamen om hen daar voor de tweede keer te zien optreden.

We hebben daar ook hun 2e cd aangeschaft.


Die Mayrhofner.

Toen werd het podium in gereed gebracht voor de die Mayrhofner. Deze groep met de familie  Aschenwald kenden we natuurlijk van de televisie zoals de Grandprix der Volksmusik en ook van Musikantenstadl maar live nog nooit gezien en gehoord. De Mayrhofner komen uiteraard uit Mayrhofen in het Zillertal in Tirol, Oostenrijk. De bekende leider van de groep Erwin Aschenwald met snor, baard en viool is een rasmuzikant, een componist, een originele Zillertaler en een poëet. In het programmaboekje, op de bladzijde met info over de groep had hij een mooi gedichtje geschreven over hun komst naar het Schnalstal. Erwin is een virtuoos op de viool; hij zei dat hij het vioolspelen had geleerd van Martin Brugger, de leider van Ursprung Buam. die ook nummers voor hen schrijft. We geloven het zeker. Gezamenlijk met zijn zonen Erwin en Michael en de vrienden Thomas en Ulli brengen ze de typische Zillertalsound ten gehore, natuurlijk in de originele Zillertaler kledij. Ze treden regelmatig op in binnen- en buitenland. en zijn vaak te gast in tv- programma's als Wenn der Musi spielt, Musikantenstadl, Open Air, Grandprix der Volksmusik. En nu voor ons op het podium deze markante persoonlijkheid met Schnurrbart, Hut und Geige, zoals de tekst luidt van één van hun grootste hits. Naast vader spelen ook twee zoons in de band. Hij vertelde dat hij al jaren op tournee is door Europa en dat hij vroeger maar vier keer thuis is geweest; hij heeft in totaal 4 kinderen. Soms, b.v. met Kerstmis treedt de familie wel eens gezamenlijk op met moeder erbij. We willen dit even in de gaten houden op tv want dat willen graag eens zien.

Dit optreden duurde bijna twee uren tot 5 uur, waarna er weer een kleine pauze was, en het weer tijd werd voor de inwendige mens.

 

Die SudTiroler Spitzbuam.

Hierna waren de SudTiroler Spitzbuam aan de beurt; zij traden op van kwart over vijf tot half zeven. Zij behoren tot één van de meest succesvolle muziekgroepen uit Süd-Tirol. Deze groep is oorspronkelijk opgericht al in 1981 door trompetter Luis Hofer in een kleine bezetting. In 1986 werd de groep uitgebreid tot de grootte zoals het nu is. Het jaar daarop maakten ze al hun eerste langspeelplaat "Frühling in Süd-Tirol". Doordat ze regelmatig op de radio te horen waren duurde het niet lang totdat ze grote bekendheid kregen. Daarnaast traden ze ook veel op in plaatselijke lokaliteiten en luisterden feesten op. Daar kwamen ook vakantiegangers en daardoor raakten ze beter bekend in het buitenland. Inmiddels hebben ze overal fanclubs, 30 in totaal, hebben ze al veel cd's uitgebracht, zijn ze al vaak in tv-shows opgetreden en hebben al veel prijzen gewonnen en bestegen de Volkstümliche Hitparades. De vijf sympathieke jongens uit het bekende kuuroord Merano hebben door hun zelfgemaakte composities een eigen stijl ontwikkeld binnen de Volksmuziekbranche. Met ontzettend hard werken en veel te oefenen hebben ze het grote podium van de Volksmuziek bereikt.


Die Ursprung Buam

Om half zeven was het de beurt aan de Ursprung Buam, de ons zo vertrouwde groep.

Voor het grote publiek bekend van alle TV-programma's zoals Wenn die Musi spielt, Musikantenstadl, Open Air, Grand Prix der Volksmuziek. Maar wij kennen ze ook van de live optreden bij ons in de buurt. Toen de jongens aankwamen hadden we ze al even achter het podium aangesproken. Maar wat is de geschiedenis van deze groep en hoe zijn we zulke fans geworden.

De groep bestaat inmiddels zo'n 20 jaar en is ontstaan doordat thuis op de boerderij er geen geld was om een muziekinstrument te kopen en Martin, de oudste van de broers op zolder een oude viool van Grossvater Lois vond en hij er direct op kon spelen. Samen met Grossvater werd er veel geoefend. Later ging Martin samen spelen met z'n jongste broer Andreas die inmiddels een kleine accordeon had. Waren het eerst familiefeestjes waar ze speelden, later kwamen ze ook in het plaatselijke dorpscafé terecht. Op advies van Grossvater zijn ze op zoek gegaan naar iemand met een harp. Die vonden ze in de plaatselijke smederij in de persoon van de dorpssmid Manfred. Toen ze ontdekt werden door een belangrijk persoon in de platenbusiness is het snel gegaan met de groep. In z'n jonge jaren is Martin in aanraking gekomen met een valse hond die hem heeft aangevallen. In het ziekenhuis hebben ze zijn leven gered en is de schade aan zijn gezicht zoveel mogelijk gerepareerd, wat je echter heden ten dage nog kunt zien. Nog steeds kan hij met z'n ene oog niets zien en is het gehoor ook minder. Wat niet wegneemt dat hij fantastische muziek speelt. Dat is Andy Borg niet ontgaan. Aan hem hebben ze uiteindelijk aan te danken, dat ze op tv kwamen. Wij hebben ze voor het eerst gezien en gehoord op tv in Musikantenstadl. We kunnen ons dat nog als de dag van gisteren herinneren en wij, net zoals zoveel anderen waren gelijk verkocht. Een combinatie met viool, harp, accordeon, waar zie je dat nog en wat een prachtig geluid geeft dat, heel apart. Direct na de uitzending zijn we op internet naar informatie gaan zoeken. Er was nog niet zoveel voorhanden destijds, totdat we in contact kwamen met een familie uit Eelde. Die hadden de groep al een paar jaar geleden ontdekt toen ze op bezoek waren in 't Zillertal en de muziek hoorden in een plaatselijk dorpscafé. Thuisgekomen mistten ze de muziek zo erg dat ze de volgende keer weer weer naar 't Zillertal trokken. Weer hoorden ze deze prachtige muziek. Zij kwamen met de Ursprung Buam in gesprek en zeiden tegen de groep, dat ze van plan waren om de volgende keer speciaal voor de muziek hum familie mee wilden nemen naar het Zillertal, waarop Martin voorstelde om naar Holland te komen. Financieel zijn ze tot een deal gekomen en zo hebben ze de groep gelijk uitgenodigd voor de eerstvolgende verjaardag in Eelde. Het vliegveldrestaurant werd afgehuurd, familie en kennissen uitgenodigd en daar kwamen de Ursprung Buam helemaal uit Oostenrijk. Dat is dit jaar zo'n 10 jaar geleden.

Het was zo'n daverend succes de muziek, veel mensen hadden nog nooit een dergelijk geluid gehoord. Sindsdien komt de groep jaarlijks in Eelde. Toen de zaal te klein was verhuisde men naar Roden. De jongens van de Ursprung Buam zijn inmiddels Stars en beroemd over de gehele wereld. Ze zijn bijna het hele jaar op tournee, organiseren thuis in Stumm de bekende Ursprung Zeltfeste, organiseren voor de fans cruises op de Middellandse Zee, hebben een schitterende collectie cd's op hun naam staan, hebben een Fanshop met allerlei Ursprung Buam-artikelen, hebben ze Fanclubs, hebben ze een grote luxe bus voor tournees etc.etc. Maar ze komen nog steeds jaarlijks naar Roden en spelen nog steeds voor de familie en voor een volle zaal met fans. En het blijven nog steeds de kwajongens uit het Zillertal.

Wat fanclubs betreft, dat zijn er vele; inmiddels ook al weer een aantal jaren in Nederland.

Tijdens hun optreden op het Schnolser Summerfest kon iedereen genieten van hun prachtige bijna 2 uren durende show. Het was een groot feest met allemaal kenners en fans.


De laatste groep de Goldried Quintett

De dag werd afgesloten met een van de allerbeste volksmuziekgroepen, het Goldried Quintett uit het Oostenrijkse Ost-Tirol (Matrei), ook al diverse keren gezien op de tv maar nog nooit live dus. Opgericht in 1980 en inmiddels al heel veel cd's uitgebracht waaronder 6 gouden en 3 platina. Ze spelen hoofdzakelijk Oberkrainer muziek. Ze gaven al heel veel concerten niet alleen in Oostenrijk maar door heel Europa, zelfs in Amerika, Canada, Hawaï. Deze groep organiseert ook fancruises op de Middellandse Zee. Komen ook regelmatig op tv en bestaan dus inmiddels ook al weer zo'n 30 jaar. Hebben het vorig jaar en dit jaar zelfs de Oberkrainer Award gewonnen en kregen deze onderscheiding uit handen van Slavko Avsenik zelf en dit jaar in Graz uit handen van de bekende showmaster Karl Moik. Het was een prachtige groep met schitterende muziek. Deze groep trad nog op tot 10 uur waarna het Schnolser Summerfest was afgelopen.

 

Het was heel mooi geweest. Zoveel goede groepen en wat een enthousiast publiek.

Na afloop bleef een deel onder het genot van een biertje nog even napraten nog even nazitten in de tent en een ander deel ging naar buiten om zich naar het dorp, huiswaarts of naar het hotel of pension te begeven. Wij gingen terug naar ons pension. Er ging weer een enorme rust uit van deze omgeving, dat was toch ook wel weer lekker, toen we in het donker met een hapje en een drankje op het balkon zaten na te genieten met voor ons het kabbelende water van het meertje.

 

De volgende dag:

De volgende dag, maandag, hadden we nog een dag om van de prachtige bergwereld om ons heen te genieten. De vakantie en het muziekfestival, het was ons enorm goed bevallen en het is zeker de moeite waard om hier ooit nog eens terug te keren, eventueel graag weer met de muziek, maar zonder de muziek is de natuurlijke bergwereld hier ook fantastisch.

Op dinsdag vertrokken we weer na hartelijk afscheid genomen te hebben van Frau Gurschler. Toen we door Unser Frau reden was men nog druk bezig met het afbreken van de tent met een aantal mensen. We hebben nog even op 't VVV kantoor afscheid genomen en mochten nog een paar posters meenemen als herinnering aan dit prachtig verblijf hier.

 

Maar hiermede was onze vakantie in Süd-Tirol nog niet ten einde. Zeker niet, want we gingen nog naar een ander Festival. Via een korte, maar prachtige route door het schitterende Sudtiroler berglandschap gingen we naar het plaatsje Mühlbach voor de Südtiroler Festival der Böhmische und Mährische Blasmusik van 13 - 15 juli 2012.


Een korte foto-impressie van Ger en Ina.
Boven van links naar rechts:
Sfeervol beeld van het dorp Unser Frau;
Het pension waar zij verbleven;
Schitterend uitzicht vanaf het balkon.
Onder van links naar rechts:
Gezellige wandeling onder leiding van Norbert Rier van de Kastelruther Spatzen;
Officiële opening van het Schnolser Summerfest;
Een goed georganiseerde en vlotte bediening.



Boven van links naar rechts:
Saso Avsenik und seine Oberkrainer;
Die Südtiroler Spitzbuam uit de regio krijgen veel applaus;
Die Ursprung Buam zijn er.
Onder van links naar rechts:
Ger met Andreas van Die Ursprung Buam;
Ina prijst en bedankt Herbert Grüner van het organisatiecomité:
Een gezellige afsluiting met het Goldried Quintett.



OPROEP !

Op deze pagina gaan wij

ook de ervaringen

plaatsen van

liefhebbers die dit

festival hebben bezocht

of die al eens in het

 Schnalstal op vakantie

zijn geweest.

Ook kan er een foto

geplaatst worden.

Er is al een aanmelding

binnen.

Bij interesse een mail

zenden via deze
link

waarna wij contact

opnemen.

Wij stellen uw

medewerking zeer op

prijs.